PURWANING DUMADI
Nalika Gusti ngripta jagad raya iki
Ora ana jalma kang nyekseni
Amung katresnan Gusti kang sejati
Kang nyengkuyung nganti dadi
Enem dina Gusti amaesi
Kabeh dadi sarwa peni
Padange bagaskara ing wayah rina
Ora koyo padange hawa naliko ngadep sing kuwasa
Endahing candra ing wayah wengi
Ora koyo endahing ati naliko ngadep Gusti
Angin sumilir dadi pratanda
Menawa Gusti isih ana
Para Kanca, aja pada rumangsa bisa
Kabeh asale saka sing Kuwasa
Para kanca, aja pada kemaki
Samubarang asale saka Gusti
Nek Gusti wis nimbali
Kabeh bakal diteliti
Opo uripmu wis ngati-ati